«Ὅσο ἀπομακρύνονται οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν φυσικὴ ζωή, τὴν ἁπλῆ, καὶ προχωροῦν στὴν πολυτέλεια, αὐξάνουν καὶ τὸ ἀνθρώπινο ἄγχος. Καὶ ὅσο προχωρεῖ ἡ κοσμικὴ εὐγένεια, τόσο χάνεται καὶ ἡ ἁπλότητα, ἡ χαρὰ καὶ τὸ φυσικὸ ἀνθρώπινο χαμόγελο».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Γ. Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α΄, Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο, Ἱ. Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης, 1998, σελ. 157
«Ὁ Καλὸς Θεὸς ὅλα θὰ τὰ οἰκονομήσει μὲ τὸν καλύτερο τρόπο, ἀλλὰ χρειάζεται πολλὴ ὑπομονὴ καὶ προσοχή, γιατί πολλὲς φορές, μὲ τὸ νὰ βιάζονται οἱ ἄνθρωποι νὰ ξεμπλέξουν τὰ κουβάρια, τὰ μπλέκουν περισσότερο. Ὁ Θεὸς μὲ ὑπομονὴ τὰ ξεμπλέκει».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Γ. Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β΄, Πνευματική ἀφύπνιση, Ἱ. Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελι-στὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης 1999, σελ. 19
«Νὰ ἀφήνουμε τὸ κελλί μας νὰ ἀερίζεται ὅταν κοιμώμαστε, γιὰ νὰ ὀξυγονώνεται ὁ νοῦς μας καὶ νὰ μὴν ἔχωμε κατήφεια».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ , (ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ – ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ – ΔΙΔΑΧΕΣ), ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ, Β΄ Ἔκδοση, Θεσσαλονίκη 2016, σελ. 226
«Ὁ ἄνθρωπος, ὅ,τι τοῦ συμβαίνει νὰ τὸ δέχεται μὲ χαρά, νὰ αἰσθάνεται ὅτι εἶναι ἔνοχος. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ σίγουρο καὶ αὐτὸ ἔκαναν καὶ οἱ ἅγιοι πατέρες. Ἐνῷ πολλοὶ δὲν ἔσφα-λαν, ἀλλὰ ἐπέτρεψε ὁ Θεὸς νὰ ταλαιπωροῦνται, γιὰ νὰ παρηγοροῦνται καὶ οἱ ἄλλοι».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ , (ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ – ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ – ΔΙΔΑΧΕΣ), ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ, Β΄ Ἔκδοση, Θεσσαλονίκη 2016, σελ. 236
«Ἡ ἐγκράτεια κάνει δυνατὸ τὸν ἄνθρωπο καὶ σωματικὰ καὶ πνευματικά».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ , (ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ – ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ – ΔΙΔΑΧΕΣ), ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ, Β΄ Ἔκδοση, Θεσσαλονίκη 2016, σελ. 234
«Ὅταν ἔχετε λύπη, νὰ ψάλλετε μὲ ἤρεμη φωνὴ κατανυκτικὰ τροπάρια τῆς Παναγίας μας, π.χ. “Πάντων προστατεύεις ἀγαθή…„. Αὐτὰ βοηθοῦν πολὺ ἡ λύπη νὰ γίνει κατάνυξη».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ , (ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ – ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ – ΔΙΔΑΧΕΣ), ΕΝΟΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ, Β΄ Ἔκδοση, Θεσσαλονίκη 2016, σελ. 227
«- Γέροντα, ἀφοῦ ἡ ἐξομολόγηση τὰ σβήνει ὅλα, τότε γιατί αὐτὸς ποῦ κάνει με-γάλη σαρκικὴ ἁμαρτία δὲ μπορεῖ νὰ γίνει ἱερέας;
(Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ὁ γέροντας ἔτυχε νὰ κρατάει δύο ἀνοξείδωτα κύπελλα ποῦ κερνοῦσε νερὸ στοὺς προσκυνητές). Δὲ μοῦ λές, ἂν τὸ κύπελλο σπάσει καὶ τὸ ἠλεκτροκολλήσω τότε δὲ θὰ γίνει γερό;
– Ναί, καὶ μάλιστα πιὸ γερὸ ἀπὸ ὅτι ἦταν πρίν.
– Τότε, νὰ ποῦ τὸ ἕνα μὲ τὴν κόλληση ἔγινε πολὺ γερό, ἐνῶ τὸ ἄλλο, ποῦ δὲν ἔχει κόλληση, δὲν εἶναι μὲν τόσο γερό, ἀλλὰ εἶναι ἀπείραχτο. Ὅτὰν ἔλθει ὃ Βασιλιᾶς, μὲ ποιό ποτήρι θὰ τοῦ δώσουμε νὰ πιεῖ νερό;
– Μὲ τὸ δεύτερο, τὸ ἀπείραχτο, ποῦ δὲν ἔχει κολληθεῖ.
– Ἔ, γιὰ αὐτὸ κάνουμε ἱερεῖς ἐκείνους, ποῦ δὲν ἔκαναν ἁμαρτία, ἀσχέτως ἐὰν δὲν εἶναι τόσο θερμοί, ὅσο ἐκεῖνοι ποῦ ἔκαναν ἁμαρτία».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 140
«Σὲ τρεῖς Σέρβους Μητροπολῖτες ποὺ τὸν ἐπισκέφτηκαν καὶ τοῦ εἶπαν νὰ λέμε τὸ Αἰγαῖο πέλαγος Λευκὴ θάλασσα καὶ ὅτι ἀνήκει στοὺς βαλκανικοὺς λαούς, ὁ Γέροντας τοὺς κυνήγησε μὲ ἕνα παλούκι καὶ τοὺς εἶπε νὰ φύγουν καὶ νὰ μὴ ξαναπᾶνε. Τοὺς εἶπε ὅτι δὲν εἶναι μόνο τὸ Αἰγαῖο δικό μας, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ χῶροι ποὺ κατοικοῦν αὐτοί, δικά μας μέρη εἶναι».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 437
«Μετὰ τὴ διάλυση τῆς Τουρκίας, ἡ Ρωσία θὰ συνεχίσει τὸν πόλεμο μέχρι τὸν Περσικὸ Κόλπο καὶ θὰ σταματήσουν τὰ στρατεύματά της ἔξω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Τότε οἱ δυτικὲς δυνάμεις θὰ δώσουν προθεσμία στοὺς Ρώσους γιὰ νὰ ἀποσύρουν ἀπὸ τὰ μέρη αὐτὰ τὰ στρατεύματά τους, τόσο χρόνο ὅσο χρειάζεται γιὰ νὰ γίνουν τὰ λάχανα, δηλαδὴ ἕξι μῆνες. Ἡ Ρωσία ὅμως, δὲ θὰ ἀποσύρει τὶς δυνάμεις της. Καὶ τότε οἱ δυτικὲς δυνάμεις θὰ ἀρχίσουν νὰ συγκεντρώνουν στρατεύματα γιὰ νὰ ἐπιτεθοῦν στοὺς Ρώσους».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 434
«Ἡ Ἑλλάδα δὲ θὰ στείλει στρατὸ σ΄ αὐτὸ τὸν πόλεμο. Θὰ κρατήσει στρατὸ μόνο στὰ σύνορα. Καὶ θὰ εἶναι μεγάλη εὐλογία ποὺ δὲ θὰ πάρει μέρος. Γιατί, ὅποιος πάρει μέρος σ΄ αὐτὸν τὸν πόλεμο, χάθηκε… Τότε, ἐπειδὴ στὴν Ἑλλάδα ὁ κόσμος θὰ φοβηθεῖ, πολλοὶ θὰ στραφοῦν πρὸς τὴν Ἐκκλησία, πρὸς τὸ Θεό, καὶ θὰ μετανοήσουν».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 427
«Οἱ Τοῦρκοι δὲν θὰ μποῦν στὴν Ἀλεξανδρούπολη. Θὰ κάνουν μόνο μία πρόκληση στὴν Ἑλλάδα, ποὺ θὰ ἔχει σχέση μὲ τὴν αἰγιαλίτιδα ζώνη. Καὶ ἐμᾶς θὰ μᾶς πιάσει πεῖνα. Θὰ πεινάσει ἡ Ἑλλάδα. Καὶ ἐπειδὴ θὰ κρατήσει αὐτὴ ἡ μπόρα κάποιο διάστημα, μῆνες θὰ εἶναι, “θὰ ποῦμε τὸ ψωμὶ ψωμάκι”».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 427
«Ἐμεῖς ὡς Ἕλληνες, θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε σύμμαχοι, βοηθοὶ καὶ ἀρωγοὶ τῆς Ρωσίας, διότι εἶναι ἡ μοναδικὴ Ὀρθόδοξη Μεγάλη Δύναμη. Ἡ Ρωσία θὰ εἶναι πάντα δίπλα μας. Οἱ Ρῶσοι θὰ εἶναι τὰ μοναδικὰ ἀδέρφια μας, οἱ σύμμαχοί μας ἐνάντια στοὺς Τούρκους».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 411
«Ἕνας Ἑλβετὸς ἦλθε στὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ μετὰ ἀπὸ μιὰ περιπέτεια δύσκολη ποὺ εἶχα, μὲ συνάντησε. Δὲν ἤξερε ἑλληνικὰ καὶ μοῦ μιλοῦσε στὰ γαλλικά. Ἐγώ του μιλοῦσα στὰ ἑλληνικά. Ὁ ἕνας καταλάβαινε τὸν ἄλλον καὶ συνεννοηθήκαμε».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 341
«Αὐτὸ ποὺ ἔχει σημασία δὲν εἶναι τὸ τί θὰ γίνουμε, ἀλλὰ τὸ ν᾿ἁγιάσουμε ὅ,τι ἀποφασίσουμε ν᾿ἀκολουθήσουμε, ν᾿ἁγιάσουμε τὸ πόστο μας, τὴν ἐνασχόλησή μας, τὴ δραστηριότητά μας μὲ τὴ ζωή μας».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 339
«Ἡ ἐλευθερία εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ γίνεται κατάχρησή της».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 338
«Στὰ Φάρασα οἱ νέοι δὲν σκέφτονταν πονηρά. Ἦταν ἀναμεμειγμένα τὰ παιδιά, ἀγόρια καὶ κορίτσια, χωρὶς πονηριά, μέχρι τα εἴκοσι. Ἔπαιζαν μεταξύ τους ἁπλᾶ καὶ μιλοῦσαν ἀθώα. Ἄλλη ἦταν τότε ἡ ἀγωγή».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 330
«Ὁ Θεὸς δὲν θέλει χλιαρούς, ἀλλὰ γνήσιους».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 330
«Ὅταν κάποιος ζητᾶ χωρὶς νὰ ἔχει ὑλικὴ ἀνάγκη σημαίνει ὅτι εἶναι ἄρρωστος ψυχικὰ καὶ ἔχει πνευματικὴ ἀνάγκη. Ὅταν ἐσὺ τὸν πονέσεις καὶ τοῦ δώσεις μὲ τὴν καρδιά σου, τοῦ μεταδίδεις “ἀγάπη”, τοῦ μεταγγίζεις “Χριστό”. Καὶ ὁ Χριστὸς στὴ συνέχεια δουλεύει μέσα του καὶ τὸν ἀλλοιώνει καὶ τὸν θεραπεύει».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 314
«Κάθε προσευχὴ ποὺ λέγεται μὲ ταπείνωση καὶ πόνο καρδιᾶς, πάντα εἰσακούε-ται ἀπὸ τὸ Θεό».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 312
«Ἡ τελειότης βρίσκεται στὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ. Δὲν ἔχει σημασία πὼς θὰ φτά-σουμε στὴν κορυφή, ἀρκεῖ νὰ φτάσουμε».
— Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
ΖΟΥΡΝΑΤΖΟΓΛΟΥ, Νικολάου, Μαρτυρίες προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορεί-της 1924 – 1994, τ. Α΄, 4η ἔκδοση, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καπ-παδοκία, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 312